Σχετικά με την ψυχοθεραπεία

 

Όταν μιλάμε για ψυχοθεραπεία, δε μιλάμε τόσο πολύ για το αποτέλεσμα, όσο για τη διαδικασία, την εμπειρία που έχουν ο ψυχοθεραπευτής και ο πελάτης του για όσο αυτή η σχέση διαρκεί. Συμφωνούν, αρχικά, οι δυο συνομιλητές να ξεκινήσουν μια έρευνα, μια προσπάθεια να κατακτήσουν ένα στόχο στον οποίο έχουν συμφωνήσει και οι δύο. Ο στόχος, συνήθως, είναι η βελτίωση ή η διάλυση αυτού που ο πελάτης βιώνει ως πρόβλημα στη ζωή του.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι άνθρωποι είναι, πολλές φορές, κοινά ή παρόμοια. Αυτό που κάνει κάποιον να βιώνει ένα πρόβλημα ως δυσβάσταχτο ή ανεπίλυτο είναι, συνήθως, η ιστορία που έχει φτιάξει γύρω απ’ αυτό, δηλαδή ο τρόπος που το έχει νοηματοδοτήσει. Οι οικογενειακές καταβολές, ο τρόπος με τον οποίο έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε, ακόμη και κάποια στοιχεία της προσωπικότητάς μας μπορεί να μας κάνουν να σκεφτόμαστε τα πράγματα μ’ έναν τρόπο που να δημιουργεί βαριά συναισθήματα.

Δεν είναι ότι ο ψυχοθεραπευτής έχει τις απαντήσεις για όλα τα προβλήματα ή ότι είναι σε θέση να κρίνει τι είναι φυσιολογικό και τι όχι. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι χρησιμοποιεί τις δεξιότητες στις οποίες έχει εκπαιδευτεί έτσι ώστε να βοηθήσει τον πελάτη του να βρει ένα καινούριο νόημα σ’ αυτά που του συμβαίνουν, μια καινούρια ιστορία να ειπωθεί γύρω απ’ αυτά, μια άλλη γλώσσα για να τα περιγράψει. Αυτή η γλώσσα, βέβαια, δεν είναι από πριν γνωστή στον ψυχοθεραπευτή γιατί είναι εντελώς ξεχωριστή για τον κάθε άνθρωπο. Μαζί, θεραπευτής και θεραπευόμενος, συγκατασκευάζουν μια νέα, πιο λειτουργική οπτική στην πραγματικότητα που επιτρέπει στον άνθρωπο να ζει καλύτερα αναπτύσσοντας όλο του το δυναμικό.

Αν και ακούγεται παράδοξο, ο λόγος που κάνει έναν άνθρωπο να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού είναι συχνά μια μεγάλη ευκαιρία στη ζωή του. Κι αυτό γιατί το αποτέλεσμα, συνήθως, για κάποιον που μπαίνει σ’ αυτή τη διαδικασία είναι ότι αποκτά μια διεισδυτικότερη ματιά απέναντι στα πράγματα, κατανοεί βαθύτερα τον εαυτό του και τους σημαντικούς άλλους στη ζωή του και, το κυριότερο, αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του, της χαράς, της προσωπικής ωρίμανσης.